Ανασκόπηση 8ης αγωνιστικής (Απόλλωνας – Λίβας 11-11-17)

Μια νίκη Απ’ όλον τον Λίβα

 

            Για ακόμα μια φορά θυσιάσαμε τον μεσημεριανό μας ύπνο Σαββατιάτικα για χάρη του Λίβα, χωρίς καν να πάμε εκδρομή. Απλώς πεταχτήκαμε στα εξωτικά Μισίρια, για να αντιμετωπίσουμε τον θεό του Φωτός και προστάτη των Τεχνών, Απόλλωνα.

            Καφέδες, νερά, κονιάκ και μπίρες επιστρατεύτηκαν ενάντια στον ήλιο. Οι παίχται του Λίβα αποφασισμένοι να αναδείξουν τη σπάνια Τεχνη (-κη κατάρτισή) τους. Η κερκίδα του Kiddo κατάμεστη, τόσο από τους lounge hooligans μας, όσο κι από εξωτερικές σφυρίχτρες για έξτρα προστασία. Μόνο μία θέση έμεινε κενή… Σύσσωμοι οι αυτό-οργανωμένοι free-hugs οπαδοί περίμεναν με ανοιχτές αγκάλες τον Δ. Κουφοντίνα, ο οποίος, παρά τις φήμες κι ενώ είχε προπληρώσει εισιτήριο, τελικά δεν εμφανίστηκε στο γήπεδο. Εν τέλει αυτός έχασε, καθώς θα ακολουθούσε μια ποδοσφαιρική πανδαισία.

            Ας αποθεώσουμε, όμως, τα παλτά που αγωνίστηκαν! Ο δίχρωμος (αν και γυάλινος) Μιλίνκοβιτς περισσότερο αγωνιζόταν για να προφυλάξει το δέρμα του από τον ήλιο, παρά το τέρμα του από την μπάλα. Δεξιά στην άμυνα ο Γαύρος Ζέκα, ενώ αριστερά ο Καπιτάνο ΝτηΦού, ανάμεσα σε Ρίισε και Τσουμελέκα, να ξεδιπλώνει το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, μοιράζοντας σακούλες και ασελγώντας πάνω στον ανυπεράσπιστο ασβέστη της πλάγιας γραμμής. Κεντρικό αμυντικό δίδυμο, ο ΑνασταΤόλης aka Τανκερ(εη) και ο Άνθρωπος που αν ήταν συναίσθημα θα ήταν Συγκρατημένη Αισιοδοξία, που αν ήταν καιρός θα ήταν Ήλιος με Δόντια, αυτός ο βιονικός πίθηκος, ο Γινόμενος Πολλαπλάσιος: ο Εμμανουήλ Ε. Κομπλές.

            Μπροστά από τούτα τα επίλεκτα στελέχη στάθηκαν αντάξια ο Κασκαντέρ Σκόκο κι ο Τίτσερ χωρίς τη τραγιάσκα του. Στο δεκάρι ο συνήθης Αβορίγινας Χουλ-Puk. Στη δεξιά μπάντα ο Τραγουδιστής/Κιθαρίστας Τεό που ξέφυγε από τα 4/4 για να παίξει μπάλα σε πιο λατινοαμερικάνικους (11/8) ρυθμούς. Αριστερά, ο Τάσο Λαντσιέρι, φορώντας τον κομψό, μεσοεπιθετικό του μανδύα. Στην κορφή της επίθεσης, ένα Άλογο που δανειστήκαμε από τον διπλανό ιππικό όμιλο, ονόματι Γιουλού.

            Το ματς ξεκίνησε ιδανικά κι αγύριστα. Ο άνθρωπος που πετυχαίνει ελιά στον αέρα πραγματοποίησε το παιδικό του όνειρο, αφού έπειτα από εξάσκηση χρόνων σε χωράφια και αλάνες σκόραρε με απευθείας κόρνερ. (Αν και δε μπορούμε να είμαστε για τίποτα σίγουροι σε τούτη τη μάταιη ζωή.)

            Το υπόλοιπο ημιχρόνιο κύλησε με την ομαδάρα μας να προσφέρει άπλυτο θέαμα με όμορφους συνδυασμούς και διαυγείς ατομικές ενέργειες από όλους τους παίχτες. Κάπου γύρω στο 20λεπτο, από εκπαιδευτική παράδοση, με μια πενιά φόρτε-φόρτε του φορ-φορ μας, ο Λίβας έκανε θκιο τα τέρματά του, ικανοποιώντας και τον πυρήνα Κυπρίων φιλάθλων του.

            Έτσι φτάσαμε στην ανάπαυλα γεμάτοι/ες αισιοδοξία. Το προπονητικό τιμ συν-αποφάσισε αλλαγές: ο ημι-φαγωμένος Ζέκα αντικαταστάθηκε απ’ τον χορτάτο Γκέρτι και ο Τάσο από τον Δον Διέγο Αρμάνδο, φέρνοντας και πάλι τη λογική του ερωτέησιον. Κατά τη διάρκεια του β’ ημιχρόνου, στην αρένα αμολήθηκαν και ο ΓιωργοΤάκλιν ο Απρόοπτος και – όλε! – το αγαπημένο παιδί της εξέδρας, Ραπτογκόλ, ο οποίος τόσο με τον ταχυδυναμικό του χαρακτήρα, όσο και με τη σπάνια ικανότητα να ερεθίζει την κερκίδα, προσέδωσε μπρίο, τσαχπινιά και αλητεία στην Αρμάδα μας.

            Γύρω στο 60’ το ματς απέκτησε και πάλι ενδιαφέρον, όταν από ψύχραιμη αδράνεια της άμυνας και του Λιοκαμένου τερματοφύλακά μας, η μπάλα φώλιασε στα δίχτυα του Λίβα. Η απάντηση ήταν άμεση με κοντινό πλασέ του Κατά Φωνή (ε, πάνω που γράφαμε γι’ αυτόν, μπήκε χαμογελαστός στην Καλούμπα) έπειτα από μονομαχία α λα fight club ανάμεσα σε μπίρα και αθλητισμό, με τον Ραπτογκόλ να δίνει στο πιάτο το τρίτο παστέλι του Χουλ. Γυμνόστηθος και με κίτρινη κάρτα, ο Αβορίγινας, επιτέλους αντάμωσε τον Γιαννιώτη Γκουαρντιόλα για να του αφιερώσει ένα γκολ.

            Με το σκορ στο 1-3 όλοι άραξαν, αλλά το Τανκερέη ψήθηκε να κάνει το ματς πάλι ντέρμπι υποπίπτοντας σε πενάλντι. Ο επιθετικός τους ευστόχησε, με τον διαιτητή να έχει άλλη γνώμη καλώντας σε επανάληψη, δικαιώνοντας τα mind games του Μίλη. Με τη δεύτερη προσπάθεια η μπάλα κατέληξε όξω προς γενική απογοήτευση της κερκίδας μας που ζητούσε εκ νέου εκτέλεση…

            Γενικότερα, το κλίμα ανάμεσα στις δύο ομάδες και στην ενιαία κερκίδα ήταν πολύ όμορφο και γιορτινό, όπως υπέροχη ήταν και η φιλοξενία του Απόλλωνα. Οφείλουμε πολλά συγχαρητήρια στον coach της ‘αντίπαλης’ ομάδας που έκανε πράξη το fair play, όταν σε μία φάση που οι παίχτες του Απόλλωνα ζήτησαν πέναλτι, ο ίδιος φώναξε να συνεχιστεί το παιχνίδι. Επίσης, χρωστάμε μερικούς ηλεκτρολύτες στον επιθετικό τους, ο οποίος τους αρνήθηκε μοιραία από τον πάγκο μας το πρώτο ημίχρονο, με αποτέλεσμα να καταφύγει σε καθιστική διαμαρτυρία στο δεύτερο, βρίσκοντας άξιους συμπαραστάτες δύο δικούς μας παίχτες…

            Τελικό σκορ 1-3. Με το ραντεβού να ανανεώνεται για τη μεγάλη εκδρομή και το τεράστιο διπλό μέσα στα πρωτοπόρα Λιβάδια το άλλο Σάββατο… Stay tuned ‘cause the beer is there!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *