Ανασκόπηση 10ης αγωνιστικής (Λίβας – Ασή Γωνιά 25-11-17)

Τι ντέρμπι ήταν αυτό;

 

…και όχι, δεν είναι ρητορικό ερώτημα εκδήλωσης θαυμασμού ή πόρωσης, παρά την τελική νίκη του Λίβα με 2-1 στο ντέρμπι με την ΑΣΗ Γωνιά. Απλώς μας τα ‘σκασε περίεργα το ματς και είπαμε να γράψουμε και καμιά κουβέντα για Ποδόσφαιρο.

Ωραία, λοιπόν: είναι τέτοια κακούργα η γλώσσα μας που έχουμε τις λέξεις στις οποίες η καθεμία κι ο καθένας μας βάζει τα δικά του νοήματα. Και μη λέτε τάχα τώρα πως τούτοι δω το τραβάνε το σχοινί, γιατί δε θα μιλήσουμε ούτε για το τι έννοια συνταιριάζουμε σε λέξεις όπως ελευθερία ή δικαιοσούνη γιατί εδώ πέρα αθλητικογραφούμε (και καλά) κι άμα πιάσουμε τις φιλοσοφίες και τις αναλύσεις δεν θα τελειώσουμε άλλο και δε θα πούμε για τα γλαφυρά που διαδραματίστηκαν εντός του ασβέστη των πλάγιων γραμμών.

Όχι, ας πιάσουμε κάτι πιο απλό: περί Μπάλας ο λόγος. Ποδόσφαιρο λέει πως παίζει ο Λίβας, ποδόσφαιρο λέει πως παίζει η ΑΣΗ Γωνιά. Και τα καφενεία λέγανε πως το Λίβας – ΑΣΗ Γωνιά θα ‘τανε ποδοσφαιρικό ντέρμπι. Ε, λοιπόν, κοιτάξτε να δείτε πως αυτή η ίδια λέξη μπορεί να στέκεται για τόσο διαφορετικές αντιλήψεις. Όσες κι όσοι ήτανε στο Ατσιπόπουλο Αρένα το Σάββατο το έζησαν.

Από τη μία, βρέθηκε μια ομάδα που έφερε μουσική στο γήπεδο κι από την άλλη μία ομάδα που γκάριζε για ενενήντα λεπτά. Από τη μία, μία ομάδα έφερε στο γήπεδο παιδιά, λιγότερο ή περισσότερο νέες και νέους, πανό, συνθήματα. Από την άλλη, μια ομάδα που έφερε έναν μισθωτό βιντεοσκόπο μονάχα για να φωνάζει στον διαιτητή σε κάθε φάση και να τον απειλεί. Από τη μία, ένας παίχτης να πετά καρδούλες στην κερκίδα κι από την άλλη ένας παίχτης να πετά την μπάλα με λύσσα στον κόσμο, δίχως μια συγγνώμη.

Και προφανώς δεν είναι άσπρα/μαύρα τα πράγματα. Προφανώς κι εμείς παρασυρθήκαμε κάποιες στιγμές στην λογική κάποιας γκρίνιας ή διαπληκτισμών. Είναι δύσκολο να μείνεις τελείως καθαρός όταν είσαι μέσα στον βούρκο. Αλλά δε χάσαμε! Γιατί το ντέρμπι που παίχτηκε δεν ήταν ποδοσφαιρικό όπως ακουγόταν στο Ρέθυμνο, ήταν ένα ντέρμπι φιλοσοφίας και αξιών. Η αγωνιστική νίκη του Λίβα ήρθε απλά να ενισχύσει τη νίκη της αξιοπρέπειας και της καθαρότητας των παιχτών, του πάγκου και της κερκίδας… Κι αν κάποιος δε μένει ικανοποιημένος από την αφήγησή μας, ευχαρίστως να δει τα βιντεάκια που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο ωρυόμενη η αντίπαλη ομάδα…

Αλλά, άντε να θυμηθούμε πως κάμουμε αθλητικό ρεπορτάζ και να πούμε για τον ποδοσφαιρικό αγώνα… Πάμε ενδεκάδα:

Κάτω απ’ τα γκολπόστ ανακατασκευάσαμε το Τείχος του Βερολίνου, στη μεγάλη επιστροφή του Νίκου Μυγάκη. Μπροστά του οι Δυνάμεις Αιγαίου, Ο Ικαριώτης Τόλιο Καρναβάρο κι ο Άνθρωπος που θα γίνει Άγαλμα, ο Λέριος Εμμανουήλ Ε. Κομπλές. Πανίσχυρα πλάγια μπαρ ο Λαντσιέρι και η φράντζα του Γιώργου του Απρόοπτου…

Στα αμυντικά χαφ το ζευγάρι της χρονιάς, καθώς ο Δάσκαλος με τον Σκόκο Κορώνη έχουν δημιουργήσει καθεστώς στα εξάρια μας. Μπροστά τους, το Κουρδικό 4Χ4 και στα εξτρέμ δύο δίδυμοι. Άλλη μία γκράντε επιστροφή στην αιχμή του δόρατος: Οι Τιμωρημένες Τζίβες ξετιμωρήθηκαν και πήραν και περιβραχιόνιο!

Το παιχνίδι ξεκίνησε δυνατά για την Αρμάδα μας και γύρω στο εικοσάλεπτο ο Καρπενήσιος Λιβαντόφσκι έκανε την συρτή μπαλιά από τα δεξιά για να τρυπώσει ο Αβορίγινας στη μικρή περιοχή και να ανοίξει το σκορ. Λίγο πριν ή λίγο μετά από το γκολ, δεν έχει σημασία πότε, σχετικός είναι ο χρόνος, μια μαγική μπαλιά του Βιονικού Παναή αιφνιδίασε τόσο την αντίπαλη άμυνα όσο και τον Λιβαντόφσκι που δεν κατάφερε να διπλασιάσει τα τέρματα. Κάπου εκεί πραγματοποιήθηκε αναγκαστική αλλαγή για την Λιβάρα, καθώς δε μπορούσαμε να κρατήσουμε άλλο στον πάγκο τον αιμοδιψή ΓιουΛοβ, ο οποίος πέρασε στη θέση του Αναστατόλη.

Οι Γωνιακοί ανέβασαν την απόδοσή τους παίζοντας την μπάλα κάτω και με γρήγορους συνδυασμούς. Τελικά, λίγο πριν το ημιχρόνιο παραβίασαν την εστία μας έπειτα από στιγμιαία αμυντική αδράνεια. Το γκολ που φάγαμε υπήρξε σημείο κλειδί για τον αγώνα, καθώς αφύπνισε οριστικά κι αμετάκλητα την κερκιδάρα μας που πήρε φωτιά.

Το δεύτερο ημίχρονο θα ικανοποιούσε τους πιο απαιτητικούς φιλάθλους ροντέο. Η μπάλα, όποτε τσουλούσε, πήγαινε πάνω κάτω, ένταση, αψιμαχίες, σκληρό παιχνίδι. Μέσα στον γενικό χαμό, από μια βαθιά μπαλιά ο Λιάκος ο Τζίβας βρέθηκε στην μεγάλη περιοχή κι ανατράπηκε από τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Πέναλτι κι ευκαιρία για τον ΓιουΛου που έπαιζε κόντρα στην πρώην ομάδα του να βγάλει από την φαρέτρα του την καρδούλα, ευκαιρία και για τον Κομπλέ με τον Δάσκαλο και τον αντίπαλο επιθετικό να παίξουν στοιχηματάκι στον χώρο του κέντρου… 2-1 από τον ΓιουΛαβ και καρδούλα στην κερκίδα!

Κι άλλες αλλαγές για την ομάδα μας: Γαύρος Ζέκα στη θέση του Λαντσιέρι, ο Γκέρτι Ράμπω αντικατέστησε τον γυμναστή του στο Ελατήριο. Φοβερή φάση για την Γωνιά με τον Μυγάκη να αποκρούει ασθενώς και στην επαναφορά, το Σιδηρούν Παραπέτασμά μας, παραπετάχθηκε κάνοντας την μεγαλύτερη απόκρουση του δεύτερου αιώνα από την Οκτωβριανή Επανάσταση.

Έπειτα ξεκινήσανε οι κάρτες, με τον Κουρδισμένο Λου να αποβάλλεται δι’ ασήμαντον αφορμή, χωρίς να ακουμπήσει άνθρωπο, αλλά τι α κανς; Τα στερητικά σύνδρομα του Κούρδου έχουν ξεκινήσει καθώς θα ξαναπαίξει μπάλα του χρόνου… Όχι ακριβώς από fair play, λίγο αργότερα, ένας παίχτης της Γωνιάς αποχώρησε κι αφού δεν είχαν άλλη αλλαγή η αριθμητική ισορροπία απεκαταστάθη. Προς το τέλος δεύτερη κίτρινη στον τερματοφύλακα τους που πέταξε με δύναμη την μπάλα στην κερκίδα μας και προσπαθώντας να τινάξει το ματς στον αέρα. Αλλά μαγκιά τόσο στην κερκίδα, όσο και στους παίχτες που δεν τσίμπησαν…

Το υπόλοιπο παιχνίδι κύλησε με άγχος αλλά χωρίς κάποια σημαντική φάση. Τελικό σκορ 2-1. Έπειτα ειπώθηκε πως είναι το πρώτο ντέρμπι που κέρδισε ο Λίβας. Αλλά, είπαμε, δεν ήταν απλή ποδοσφαιρική νίκη. Ήταν κι άλλα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *