Ανασκοπηση 11ης και 12ης αγωνιστικής

Έπειτα από περίπου δύο εβδομάδες σιγής της αρθροΓραφικής μας ομάδας, οι επίδοξοι Διακογιάννηδες και Μαυρομάτηδες (όχι αυτός που έπαιζε τις προάλλες στην Καλούμπα) πήραν τις πέννες τους ανά χείρας, αντιλαμβανόμενοι την ιστορική ευθύνη να καταγράψουν για τις επόμενες γενιές τις αγωνιστικές κατραπακιές του Λίβα.

Έτσι, μοιραία, από τη γλωσσολογία στην ανασκόπηση του αγώνα με την Ασή Γωνιά ήρθε η ώρα, αγαπητές κι αγαπητοί Λίβες, να μιλήσουμε για τις αρχαίες τραγωδίες. (Κάποιοι αποχωρούν βαριεστημένοι από την τάξη)

Τα κείμενα αυτά, λοιπόν, έχουν ως ένα κοινό χαρακτηριστικό την πτώση των κεντρικών ηρώων τους μέσα σε ένα κλειστοφοβικό σύστημα γεγονότων, προσωπικών αξιών, παθών και αναγκών που διαφεντεύεται από τη μοίρα. Ένα σύστημα στο οποίο οι ήρωες είναι καταδικασμένοι να ηττηθούν, όμως παλεύουν ενάντια σε όλες τις αντιξοότητες.

Να παίζεις κυριακάτικα πρωί-πρωί, αγουροξυπνημένος, με το φάντασμα του Σαββατόβραδου να πλανάται πάνω από το γήπεδο και με μία αψυχολόγητη ζέστα, μπορεί να θεωρηθεί ως μία τέτοια τραγική συνθήκη. Φυσικά κι αναφερόμαστε στο παιχνίδι με τον Παναρκαδικό, πάνε τώρα δύο βδομάδες.

Τι κι αν ο δάσκαλος, συνηθισμένος απ’ τα πρωινά κουδούνια, κατέφθασε στη Σοχώρα με μελομακάρονα; Οι παιχταράδες μας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, βρίσκονταν σωματικά ή πνευματικά στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και δεν έφαγαν για να καρδαμώσουν… Ο Στρατηγός, πάντως, ήρθε πάνω στην ώρα για να ανασυντάξει τα επίλεκτα κλιμάκια της ομάδας, καταφέρνοντας να εντοπίσει μέχρι και τον αγνοούμενο στράηκέρ μας.

Με τη τσίμπλα στο μάτι, κάτω απ’ τον καυτό δεκεμβριανό ήλιο, η ενδεκάδα ξεκίνησε το ζέσταμα. Ήταν ο αφοσιωμένος Μυγάκης, ο Γαύρος Ζέκα, ο Διέγος Αρμάνδος, ο εμετικός Τόλης, ο Εμμανουήλ ο Τρίτος. Ήταν ο Γιώργος ο Απρόοπτος και ο Σκόκο Κορώνης, ο Μάνου Τσίου και ο Γκέρτι Ράμπω. Ήταν το Πρωινό Κουδούνι και ο Δενηπιαουτεκαφέ Τζίβας.

Το παιχνίδι ξεκίνησε με το χώρο του κέντρου να θυμίζει Κοσσυφοπέδιο. Μπαμ μπουμ εκατέρωθεν, κι ένα αδιάφορο πρώτο ημίχρονο να λήγει 0-0, με ένα ακυρωθέν γκολ του Παναρκ για το οποίο όρκο δεν παίρνουμε και μία θεσπέσια απόκρουση του Σιδηρούν. Ταυτόχρονα, η προσέλευση του φιλοθεάμονος κοινού αυξανόταν. Οι δύο ομάδες ετοίμαζαν τις ζαριές τους για το δεύτερο ημιχρόνιο.

Η τραγωδία κρίθηκε γύρω στο 67, όταν μια μπαλιά των γηπεδούχων τρύπησε τους αμυντικούς ογκόλιθούς μας. Η ομάδα ανέβηκε, πίεσε ψηλά και, μοιραία, προς το τέλος του αγώνα, όταν είχαμε μείνει από δυνάμεις, σε μία αντεπίθεση η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. 2-0 και βουρ στα σουβλάκια…

Ο χρόνος κύλησε στο ατέρμονο αυλάκι του. Η εβδομάδα πέρασε μέσα σε περισυλλογή και σε εσωτερικές αναζητήσεις για τα παλτά μας. Ανασυγκρότηση, πάθος και προσμονή για την επιστροφή στο Atsipopoulo Stadium, το Σάββατο. Επόμενη αντίπαλος στη φετινή εποποιία του Λίβα, η ΝΕΑΡ.

Κι έπειτα από τα μεσοβδόμαδα στερητικά, τελείωσε και το μπάσκετ, καταφθάνει η πολυπόθητη ημέρα. Κουρελιασμένοι από ξενύχτι ή και όχι, οι οπαδοί φοράνε τα γιορτινά τους, με μυσταγωγική διάθεση ανεβαίνουν Ατσιπόπουλο για τη μεγάλη αναμέτρηση. Ίδε ποιους αντάμωσαν να πατούν το πλαστικό χόρτο για την έναρξη της αναμέτρησης:

Στα γκολπόστ το Σιδηρούν Παραπέτασμα, μπροστά του οι δυνάμεις Αιγαίου (Αναστατόλης – Εμμανουήλ ο Τρίτος Κομπλές), δεξιά ο Δον Διέγος, ζερβά ο Πιστός ΝτηΦού. Κόφτες ο Σκοκαΐνιο με την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, στις φτερούγες ο Κρακοβιανός Τραγουδιστής και το Χαμόγελο του Αβορίγινα, δέκα ένας Βοσκός (ο οποίος έψαχνε πριν το παιχνίδι με κάθε τρόπο την είσοδό του στην ενδεκάδα, τα κατάφερε χάρη στον Γιώργο τον Απρόοπτο) και στην πόντα της επίθεσης ο Ελ Τζιβαδόρ ντε Λιακίνιο.

Το πρώτο ημίχρονο κύλησε ιδανικά με την ομάδα μας να κυκλοφορεί όμορφα την μπάλα γύρω απ’ την αντίπαλη περιοχή κι ως αποτέλεσμα να χάνει 0-2 με δύο αντεπιθέσεις, ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο τον πυρετό του Λέω Γκουαρντιόλα στον πάγκο. Έπειτα από διαλεκτικές συνθέσεις στα αποδυτήρια και στην κερκίδα με τούρτες, ηλεκτρολύτες, ‘ηλεκτρολύτες’, επικλήσεις σε από μηχανής θεούς και άλλα τέτοια γραφικά και τραγικά, η ομάδα παραδόξως πείσμωσε και μπήκε αποφασισμένη για όλα. Ταυτόχρονα, συναποφασίστηκε να αμοληθούν εντός γηπέδου οι Λαντσιέρι και Απρόοπτος, δίνοντας άλλη τροπή στο παιχνίδι.

Η ομάδα μπήκε τω όντι δυνατά, πίεσε και κατάφερε να μειώσει με τον Παναή. Πολύ γρήγορα το 1-3 έπειτα από ψυχεδελικές καταστάσεις εντός περιοχής μας και πάλι Παναής, σ’ ένα απ’ τα πιο όμορφα και ομαδικά γκολ για φέτος του Λίβα. Κάπου εκεί το πιστέψαμε και αμολήσαμε τον Κανελέ για να τους αποτελειώσουμε. Οι αντεπιθέσεις ξουράφι, όμως, της ΝΕΑΡ έριξαν και πάλι το τείχος του Βερολίνου για να φτάσουμε στο 2-5. Παρά τη διαφαινόμενη ήττα, τα παλτά της Αρμάδας μας πάλεψαν μέχρι τέλους και επιβράβευσαν την ηρωική κερκιδάρα που στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα ξελαρυγγιαζόταν με το χατ τρικ απ’ τα παπούτσια του Μιλάκου…

Τελικό σκορ, λοιπόν, 3-5 με δεύτερη συνεχόμενη ήττα για τον Λίβα, μα λίγη σημασία

έχει… Next stop, Μέλαμπες.

Προσδεθείτε…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *