Ανασκόπηση 13ης αγωνιστικής (Μέλαμπες – Λίβας 17-12-17)

Στις 17 του Δεκέμβρη ήταν προγραμματισμένη η ‘δις ιζ ιτ’, όπως την αποκαλούσαν οι αγγλομαθείς φίλες και φίλοι του Λίβα, εκδρομή στις περίφημες Μέλαμπες. Όλες και όλοι περιμέναμε με κατάνυξη και ανυπομονησία την επανάληψη της περσινής γκράντε εκδρομής στο εξωτικό χωριό.

Το πρωί της Κυριακής κατέφθασε με τις ιδανικές συνθήκες για ένα τέτοιο ταξίδι. Καιρός μουντός και χειμωνιάτικος, ένας τρύπιος ουρανός με μερικές σταγόνες ήλιου, προφανώς κανένας άνθρωπος ή σκύλος στην ώρα του… Αλλά σιγά-σιγά τα επίλεκτα κλιμάκια της ομάδας κατέφθασαν γεμάτα όρεξη κι αγουροξυπνημένα χαμόγελα.

Η Λίβα Ανάβασις ξεκίνησε κατά το μεσημέρι, εξοπλισμένη πέρα όλων των απαραίτητων εφοδίων και με σκονάκι το καινούργιο σύνθημα που ξεκίνησε να διαχέει ο Αβορίγινας στην πόλη από την Παρασκευή στο Χαλικούτι. Ναι, πηγαίναμε να σμίξουμε και πάλι με φωτιές, με βουνοκορφές…

Νέες και νέοι φίλοι ή παίχτες της ομαδάρας με χαρά και προσοχή άκουγαν τη ξενάγηση του Αβορίγινα από την Αμνάτο, καθώς το υψόμετρο ανέβαινε. Με την ίδια χαρά διασκορπίστηκαν στα καφενεία του χωριού, όταν το λεωφορείο πάρκαρε έξω από το Melambes Arena, ένα γήπεδο που συνδυάζει Άλπεις με Ατσιπόπουλο, (Αγία) Γαλήνη με (Αυτό-)Οργανωμένο οπαδισμό.

3 η ώρα σέντρα, έπειτα από τα προσφιλή απεριτίφ, τραυματισμούς στο ζέσταμα, φωτογραφίες και βιντεοσκοπήσεις! Το πρώτο σφύριγμα άκουσαν εντός αγωνιστικού χώρου τα παρακάτω ρεμάλια: γκολκίπερ μας ο στρατηγός Χουάν στο φετινό ντεμπούτο του, φυσιολογικά με το περιβραχιόνιο στις τζίβες.  Σέντερ μπαρ τελευταίας στιγμής ο Τάσο Λαντσιέρι που αντικατέστησε τον ‘Αουϊου Κορώνη’ Τόλη και ο Άνθρωπος Παντός Καιρού, ο Αρτίστας της Αμύνης, Εμ. Κομπλέζ Δε Θερντ. Δεξιά στην άμυνα ο Τζόρτζ ο Σέηλορ κι αριστερά ο Σουμπκομαντάντε Μάρκος.

Δίδυμο στο κέντρο, το καθεστώς των ογκόλιθών μας, ο Σκοκαΐνιο κι ο Νεμπεγλέρας των αυτοοργανωμένων ομάδων. Δεκάρι έπαιξε η φράντζα του Απρόοπτου, ενώ στα εξτρέμ το χαμόγελο του Αβορίγινα και τα τατουάζ του Γιουλού. Στην κορυφή αμολήσαμε τον Βιονικό Βοσκό Παναή.

Το παιχνίδι ξεκίνησε με την ομάδα να έχει τον έλεγχο, δίχως όμως να αξιοποιεί τις ευκαιρίες που της δόθησαν. Σε μία μελαμπιανή αντεπίθεση, τα ατελείωτα μπράτσα του Εμμανουήλ σταμάτησαν το τόπι λίγο έξω από την περιοχή. Φάουλ που εκμεταλλεύτηκαν οι γηπεδούχοι με απευθείας εκτέλεση. Ένα μηδέν, σκορ ημιχρόνου. Αποτέλεσμα που έριξε κάπως (η μάλλον κάποιον από) την κερκίδα.

Λίγο μετά την έναρξη του τελευταίου από τα ημίχρονα, ο Δάσκαλος έβγαλε την μπαλιά για τον αντίπαλο αμυντικό κι εκείνος με σύνεση και κατανόηση ισοφάρισε για τον Λίβα, γεγονός που πανηγυρίστηκε με αγκαλίτσες και φιλάκια στον πάγκο μας…

Η ψυχολογία άλλαξε και το γήπεδο έμοιαζε να κατηφορίζει. Απανωτές ευκαιρίες, δοκάρια, τρίδιπλες αποκρούσεις, η μπάλα δεν έμπαινε μέσα με τίποτα… Χρειάστηκε μια δίδυμη συνεργασία με τον Παναή να βγάζει την παράλληλη μπαλιά και τον Χουλ να πραγματοποιεί την ανατροπή.

Σ’ αυτό το σημείο πετάξαμε μέσα τον Κανελέ για να τους αποτελειώσουμε. Έτσι, πέντε δευτερόλεπτα αργότερα δεχθήκαμε την ισοφάριση. Το ματς έγινε και πάλι ροντέο, με νευρικότητα και πίεση.

Στις καθυστερήσεις, ο Απρόοπτος εκτέλεσε φάουλ κι έπειτα από αναμπουμπούλα στην περιοχή των Μελάμπων, ο Παναής έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα διαμορφώνοντας το τελικό 2-3. Αυτό το γκολ, κατά πάσα πιθανότατα, θα μνημονεύεται από τις επόμενες γενιές ως το Χέρι του Βοσκού.

Προς το παρόν, η ένταση και η νευρικότητα που συσσωρευόταν τα τελευταία  λεπτά ξέσπασε, αμαυρώνοντας για λίγο εντός αγωνιστικού χώρου το γιορτινό κλίμα του αγώνα. Έπειτα, ήρθε κι ο παπάς του χωριού με μια νταμιτζάνα ρακή στ’ αποδυτήρια και, κάπως έτσι, η μεθεόρτια επίσκεψη του Λίβα στα πολιτιστικά ή και όχι στέκια του χωριού ξεκίνησε. Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *