Ανασκόπηση 23ης αγωνιστικής (Ασή Γωνιά – Λίβας 18-3-18)

Ασή Γωνιά 1-1 Λίβας

Ας μιλήσουμε για την ισοπαλία

Το ποδόσφαιρο είναι από τα ελάχιστα παιχνίδια που προσφέρει τη δυνατότητα να μην αναδειχθεί νικητής. Η παγκόσμια κυριαρχία του αθλήματος έχει μεταφράσει κι αυτή τη δυνατότητα ως κάτι λογικό και δεδομένο. Κι όμως, αν τα βάλεις κάτω, σε πόσα παιχνίδια γίνεται να μην υπάρξει νικητής; Δεν είναι καθόλου παράλογο για έναν παίχτη ο οποίος βρίσκεται εντέλει σε αυτήν την ισόπαλη κατάσταση να αντιμετωπίσει ένα υπαρξιακό κενό. Πώς να αισθανθείς όταν μετά από ένα παιχνίδι δεν έχεις εκπληρώσει ούτε εσύ τον σκοπό σου, που είναι να υπερισχύσεις των άλλων παιχτών, αλλά ούτε και οι αντίπαλοι;
Η ύπαρξη ενός τρίτου αποτελέσματος, πέρα από το απλό δίπολο νίκη/ήττα (ή νίκη ή θάνατος όπως είχαμε ανταμώσει σε κάποιο γήπεδο γραμμένο υπερφίαλα πάνω σε μια εθνική σημαία), αποτελεί ακόμα ένα χαρακτηριστικό της ιδιαίτερης, περίεργης γοητείας του ποδοσφαίρου, αυτό όπως και τόσα άλλα, που το καθιστούν το πιο όμορφο κι εθιστικό παιχνίδι.
Γιατί οι περισσότεροι, την έννοια της ισοπαλίας την μάθαμε απ’ τα παιδικά μας χρόνια χάρη στο ποδόσφαιρο. Και, ξαφνικά, μέσα από ένα παιχνίδι, ένας ολόκληρος κόσμος, πιο σύνθετος από τα δίπολα νίκης/ήττας, κυρίαρχου/κυριαρχούμενου, έγινε αντιληπτός, ένας κόσμος όπου υπάρχει η δυνατότητα της ισότητας. Μπορεί να το τραβάμε λίγο, άρα για να πάμε στην αγωνιστική δράση ας κλείσουμε με την φράση του Γαλλοαλγερινού τερματοφύλακα και φιλοσόφου Αλμπέρ Καμύ: «Όλα όσα γνωρίζω γύρω από την ηθική και την αίσθηση καθήκοντος τα έχω μάθει από το ποδόσφαιρο».
Η αλήθεια είναι πως ο Λίβας φέτος δεν το τίμησε πολύ αυτό το αποτέλεσμα. Μία ισοπαλία, κοντά δεκαπέντε αγώνες πριν, κι έπειτα όλα ή τίποτα. Δίχως να έχουμε κατά νου τέτοιες κοινωνιολογικές και γραφικές αναλύσεις, την περασμένη Κυριακή ανηφορίσαμε για την εξωτική Ασή Γωνιά απολαμβάνοντας το μαγευτικό τοπίο. Το παιχνίδι θεωρούνταν στα μίντιαζ και στα καφενεία ως ντέρμπι κι έτσι η αρμάδα μας, μία εβδομάδα μετά τη γκράντε νίκη με τα Λιβάδια, παρατάχθηκε – στο περίπου – πάνοπλη.
Κάτω από τα γκολπόστ ο Νικολάκης – πλάκα κάνουμε. Όχι, τον άσσο μας φόρεσε γι’ ακόμα μια φορά ο Γιαννιώτης Κέρβερος, Μίλιτς ‘The Glass’. Η αμυντική παράταξή μας υπήρξε η ίδια συνταγή της επιτυχίας που έστησε μπλόκο στα Λιβάδια. Για να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα, θα επιστρατεύσουμε τον εξεζητημένο σχολιασμό του πολύπειρου Τουφακ. «Τα δύο στόπερ μας κάνουνε για τρία, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως πέρασε από τη θέση κι ο Εμμανουήλ Αχινιός. Βασικά αν προσθέσεις την ηλικία τους, βγαίνει μια πεντάδα στόπερ». Πικρόχολο σχόλιο θα το χαρακτηρίζαμε για τα χρόνια του Καρμπονάρα Άλεξ πιθανότατα, ο οποίος έχει καβατζώσει θέση στο αρχικό σχήμα, ρίχνοντας τον Τουφάκη στα βάθη του πάγκου.
Αντίστοιχα, τα εξάρια μας ήταν τα ίδια με την προηγούμενη αγωνιστική, ο Σιωπηλός Κούρδος και το Ικαριώτικο Τάνκερ(εη). Δεκάρι ξεκίνησε ο φορμαρισμένος ισπανοκαρπενήσιος Μεντζίβεθ και στα πλάγια ο μουσικάντης Τέο Ρεμπέτ και ο άραβας Γιουλ Ταρίφ, ενάντια στην προηγούμενη ομάδα του. Εμβληματικό φορ και αγέρωχος κάπταιν ο Μεστός Ραπτογκόλ.
Και ξεκινά το παιχνίδι δυναμικά, ένα ωραίο σουτ του Λου λίγο άουτ – δε θα βάλει γκολ ποτέ – μια κεφαλιά του Ράπτορα που απεκρούσθη… Τρίτη και φαρμακερή για την αρμάδα μας, η σέντρα/γυριστό/σήμα κατατεθέν του ΓιουΛοβ, κεφαλιά ποίηση του Ψηλού, 0-1 στο εικοσάλεπτο. Η ισοφάριση ήρθε πριν το ημίχρονο, με πολύ ωραία ατομική ενέργεια του επιθετικού τους.
Ο Κλέωπ με τον Ζωρζ Μαϊμού επέλεξαν να ανακατέψουν τα τραπουλόχαρτα στην ανάπαυλα, πετώντας άουτ τον Ταρίφ κι αμολώντας στη θέση του τον υποερφορμαρισμένο Ντέρτι Μεστηνκαρδιά. Ο Λοσψή πέρασε αριστερά και ο Τεώ στο δέκα. Η ομάδα ανέβηκε και πήρε να πιέζει για δεύτερο παστέλι. Οι γηπεδούχοι γίνονται απειλητικοί με αντεπιθέσεις, αλλά τα σέντερ μπακ και ο θεσμός του οφσάιντ τους σταματούσαν… κι άλλες αλλαγές, Αβορίγινας Χουλ, Θέμης Τίτσερ στην αρένα. Το παιχνίδι μοιάζει να ‘ναι στην κόψη του ξυραφιού, η ένταση ανεβαίνει.
Τελικά τίποτα δε θ’ αλλάξει και η δεύτερη φετινή ισοπαλία της ομάδας είναι γεγονός, αφορμή να φιλοσοφήσουμε πάνω στο αποτέλεσμα. Με τη λήξη του αγώνα, επικράτησε για λίγο ως happening η εκτόνωση των νεύρων και της έντασης με πρωταγωνιστή γνωστό χαμογελαστό αγόρι, αλλά θα αυτολογοκριθούμε για να μη γράψουμε περισσότερα και ρίξουμε το επίπεδο. Άιντε..
Αλλά για να μιλήσουμε και για τα ευχάριστα! Ο Λίβας επιστρέφει για τα δύο τελευταία παιχνίδια της σεζόν στη Σοχώρα! Για να μαζευόμαστε και να συσπειρωνόμαστε σιγά-σιγά για να γιορτάσουμε το σμίξιμο μας με τη φυσική μας έδρα, την Παλιά Πόλη! Σάββατο 4.00, το ντέρμπι με τον Παναρκαδικό! Ραντεβού, όλοι εκεί για απογείωση…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *