Ανασκόπηση 25ης αγωνιστικής (Νεάρ-Λίβας 1-4-18)

τελευταία ανασκόπηση για φέτος, το κλείνουμε το μαγαζί..

ΝΕΑΡ 2-3 Λίβας 1/4/18

Άντε και του χρόνου

Ας ξεκινήσουμε τούτη την τελευταία για την εφετινή περίοδο ανασκόπηση με μία παραδοχή. Η αθλητικογραφική ομάδα είχε κατά νου να ετοιμάσει ένα κείμενο για τον αγώνα στα πλαίσια της Πρωταπριλιάς που συνέπεσε με το αποχαιρετιστήριο ματσάκι της ομαδάρας μας. Σ’ αυτό το κείμενο λέγαμε να γράψουμε απίστευτα ή υπερβολικά πράγματα κι έπειτα να συμπτύξουμε τα πραγματικά καθέκαστα σε μια-δυο παραγράφους.
Να τι θα γράφαμε: ότι σκόραρε ο Ραπτογκόλ, ότι ο Τουφάκης έκανε βολ πλανέ, ότι ο Μπαλοκράτορας Μπέσι σκόραρε αφού διέσχιζε με την μπάλα όλο το γήπεδο, ότι στο τέλος θα έμπαινε η Πρόεδρος με γκάνι… Αλλά είναι τέτοια η αναθεματισμένη πραγματικότητα στον Λίβα που όλα τα παραπάνω συνέβησαν. Κι εμείς βρε κοπέλια τι πρωταπριλιάτικο αστείο να βρούμε να γράψουμε;
Η Κυριακάτικη φάρσα ξεκίνησε με τον Χουλ να προσπαθεί να ξυπνήσει το Λουλούδι των Χαφ μάταια. Μόλις, εν τέλει, άνοιξε τα ματόκλαδά του συμπέρανε με στόμφο πως σε 40 λεπτά έχει σέντρα. Οι υπόλοιποι λιάζονταν στη Σοχώρα, κατανάλωναν ηλεκτρολύτες, coffees and cigarettes, πειράγματα και αγουροξυπνημένη γκρούβι διάθεση. Όσοι είχαν απομείνει, βεβαίως, διότι είχε ξεκινήσει η Άγια Έξοδος των ημερών, άσε που ‘χε και κάτι πάρτιζ την προηγουμένη.
Πάμε να βρούμε λοιπόν την τελευταία, εναπομείνασα ενδεκάδα.. Αυτή η αισθητική μεστότητα, ο άνθρωπος μόδα, Τζόρτζ ‘The Glass’ Μίλι υπερασπίστηκε τα γκολπόστ αφού ο Μύγας την έκανε, ο Χουάν το ‘ριξε στις επενδύσεις κι ο Πολυπράγμων Βοσκός είναι ακόμα τραυματίας. Το δίδυμο στα σέντερ μπαρ υπήρξε ο σκοτεινός πόθος του Vinnie Jones, ναι καλά καταλάβατε, ο Άλεξ ‘Σφηνάκι Κονιάκ’ Καρμπονάρος και ο αειθαλής έφηβος, ο Κέρβερος Μυλοποτάμου, Βαγγ Τουφ. Δεξί μπακ, ο Γιωργοναύτης του Αλμυρού Νερού και στ’ αριστέρα ο Τίτσερ Τζούνιορ.
Στα εξάριαο Τίτσερ Σίνιορ μαζί με τον Άνθρωπο που Δεν Χόρτασε Ύπνο συνέθεσαν γι’ ακόμα ένα παιχνίδι την κυπριακή οντότητα ‘Λούσκαλος’, ενώ στο δεκάρι βρέθηκε ο Τζόρτζ Μπες, χωρίς πάντως την φράντζα σήμα-κατατεθέν, αλλά με την Ελπίδα στην κερκίδα! Στις φτερούγες της ομάδας, από την μία μπάντα ο βετεράνος νέωπας, Αντρίκος Γαύρος Ζέκα κι από την άλλη αυτό το κράμα μαγιονέζας και γαριδομακαρονάδας, ο άνθρωπος κεφαλιά, Μάνου Τσίου. Στην πόντα τη επίθεσης ο Ψηλορείτης από την Ικαρία, ο α-ει-κίνητος τιμωρός, Γκαμπριλίας Ραπτιστούτα.
Ο αρχηγός της ομάδας, Τουφάκης, επιλέγει να παίξουμε με κόντρα τον άνεμο αλλά έπειτα από συνδιαμόρφωση της τελευταίας στιγμής του χαλάσαμε το χατίρι, λανθασμένα μάλλον. Και το παιχνίδι ξεκινά με τον Στρατηγό Χουάν να βάζει κάτω τα τεφτέρια του. Πόσο κοστίζουν τα τέηπ που ξοδεύει ο Μανού κι ο Ικαριώτης Αργεντίνος, πόσο θα κοστίσει αν πάρουν μια και καλή ένα ζευγάρι παπούτσια. Κάνει το ένα-δύο στο μυαλό του και καταλήγει να βγάλει μια μπαλιά χορηγία για τους νεαρούς επιθετικογενείς παίχται. Τρία λεπτά ποδοσφαίρου χρειάστηκαν για τη δικαίωση των λογισμών του, με το να ζευγάρι παπούτσι να δίνει στ’ άλλο και τον κυνικό κυνηγό Ράπτορα να στέλνει την μπάλα στο πλεχτό.
Η ομάδα πήρε ψυχολογία, ο Δάσκαλος έβγαζε μπαλιές στον φανταστικό του φίλο που έπαιζε κάπου στα πλάγια, ο Μπες κερνούσε ντρίπλες, ο Χουλ έκανε ζέσταμα, η άμυνα έκοβε κι έραβε. Αναπόφευκτα το αρπάξαμε το γκολάκι μετά από κόρνερ. Στα καπάκια, όμως, ο Leo M(p)essi πήρε την μπάλα κάπου μπροστά από την περιοχή του Γυάλινου μόνο για να την αφήσει με στοργή στο αντίπαλο τέρμα. Το ίδιο έπραξε με σύνεση κάποια λεπτά αργότερα κι ο Αντρίκος, σημειώνοντας το πρώτο γκολ στην πολυετή – ή και όχι – καριέρα του. Ένα τρία στο ημίχρονο και όλα έδειχναν πως η Ντίνα και η Τσάρκα δε θα χρειαζόταν να μπουκάρουν με την καραμπίνα στο γήπεδο.
Στο δεύτερο ημίχρονο, ο στρατηγός άνεμος ήταν κόντρα, γεγονός που κατέστησε σισύφειες τις προσπάθειές να παιχτεί καλό ποδόσφαιρο κι έτσι δεν συνέβησαν τόσα πολλά τραγελαφικά όσα στο πρώτο μέρος. Αξιοσημείωτες οι αλλαγές, με τον Διέγο Αρμάνδο να επιστρέφει απ’ τον τραυματισμό του, τον Γιουλ Ταρίφ να οργώνει στα ζερβά, τον Τεό Ρεμπέτ να δίνει μπρίο στην επιθετική γραμμή και, φυσικά, το Γελαστό Παιδί απ’ την Αμνάτο να χορεύει ολόγυρα στο γήπεδο.
Έπειτα είχαμε τον Ραπτογκόλ να χάνει κάποιες μικροευκαιρίες από σουτ σε μέση απόσταση, τον Λου να κάνει το σουτ της χρονιάς με την μπάλα να μην του κάνει το χατίρι και να μη βγαίνει καν πλάγιο άουτ, τον Τουφάκη να κάνει βολ πλανέ που σταμάτησε σε τοίχο, τον Παναή να προσπαθεί να κάνει αλλαγή στην αλλαγή τον αδελφό του (ακόμα δεν το ‘χει καταλάβει), την κερκίδα να ‘ναι σε λάουντζ ρυθμούς, τη ΝΕΑΡ να βάζει κι ένα γκολ κάπου στο 85’, έτσι έληξε, 2-3, έπειτα φιληθήκαμε σταυρωτά, μας πυροβόλησε η πρόεδρος με το νεροπίστολό της, είπαμε τα ‘και του χρόνου’, χαιρετηθήκαμε, ήπιαμε και μια μπιρίτσα για το καλό, αναστενάξαμε για τα στερητικά σύνδρομα που δειλά-δειλά ανθίζουν κι άντε να δούμε τι θα κάνουμε τώρα χωρίς τη μαγεία της Κυριακής…
Απλά θα περιμένουμε χαμογελώντας, ξέροντας πως, πού θα πάει, σύντομα θα ξανακλωτσήσουμε το τόπι, θ’ ανταμώσουμε και πάλι στα πλαστικά χορτάρια και Λίβας, πιο καυτός, πιο δυνατός, θα φυσήξει ξανά. Τα λέμε του χρόνου…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *