Ανασκόπηση 1ης Αγωνιστικής: 22-9-18. Λίβας 4-0 Αναγέννηση ΜΠΣΡ

Φτου ξανά απ’ την Αρχή…

   Πέντε μήνες, τρεις εβδομάδες και δύο ημέρες. Τα δευτερόλεπτα βαριά στους λεπτοδείκτες. Τα στερητικά σύνδρομα των λιβαίων άρχισαν να εμφανίζονται έπειτα από σχεδόν ένα εξάμηνο χωρίς αγωνιστική δράση.
   Μα το πλήρωμα του χρόνου ήρθε! Ο Καλλιτέχνης Αβορίγινας έσαξε αφίσα, ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης τις κόλλησαν στους τοίχους της Παλιάς Πόλης, ο Χουάν και οι απόγονοί του ετοίμασαν όλα τα γραφειοκρατικά, οι μεταγραφές παρουσιάστηκαν σε χλιδάτη τελετή από την πρόεδρο, παρά λίγο θα παίζαμε και στη Σοχώρα το πρώτο παιχνίδι.
   Σάββατο 22 του Σεπτέμβρη. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα Μυσσίρια. Η τρίτη χρονιά ξεκινά. Συγκίνηση, ανυπομονησία, άγχος. Άντε να δούμε τι θα δουν και πάλι τα μάτια μας. Η ευθαρσώς καταρτισμένη συγ-γραφική ομάδα, πιστή στο ραντεβού της με την Ιστορία, είμαστε εδώ με συνέπεια, εγκυρότητα κι αξιοπιστία – ή και όχι – για να καταθέσουμε τοις/ταις πάσι όλα όσα τράβηξαν προσοχές, μετασχηματίσθηκαν σε αναμνήσεις, έθεσαν υποψηφιότητα για ένταξη σε εγχειρίδια αυτό-οργανωμένης αθλητικής ιστορίας. Πάμε λοιπόν!
   Από το παλμαρέ του συλλόγου έλειπε μονάχα ένα εντός έδρας στα Μισσίρια για να λέμε πως έχουμε παίξει σ’ όλες τις έδρες γηπεδούχοι.. Νομάδες, όχι παίξε γέλασε, ευχαριστούμε ΕΠΣ! Το ραντεβού δόθηκε το μεσημέρι στον νέο χώρο της ομάδας: Ο Χουάν ο Νεότερος με τη βοήθεια της μεταγραφής από τα Καρπάθια φούσκωναν μπάλες, το Λάχανο έφερε φρουτάκια κι όλα τα υπόλοιπα κορώνια κατανάλωναν ήσυχα-ήσυχα τη καφεΐνη τους. Καιρικές συνθήκες ιδανικές. Γυαλιά ηλίου, αυτοκινητοπομπή και τσουπ να ‘μαστε στα αποδυτήρια (πφφφ) για να φορέσουμε επιτέλους τις τιμημένες κόκκινες φανέλες με τ’ αστέρι στην καρδιά.
   Ενδεκάδα! Κάτω από το γκολπόστ, το βύσμα απευθείας από το Λένινγκαρντ, ο άνθρωπος που τιμήθηκε με εγγραφή του ονόματός του στην αφίσα. Ναι κυρίες και κύριοι και λοιπά όντα, καλά καταλάβατε, Νικόλας Ελεφαντάκης! Στο δεξί άκρο της άμυνας, η αυτού Λαχανότητα, ο γητευτής των ζαρζαβατικών Μήτσο Σκοκέην, ενώ στ’ αριστερά ο σεσημασμένος αειθαλής Γαύρος Ζέκα. Σέντερ Μπαρ οι αγέλαστοι τιμωροί, οι έλα-να-πάρεις-κεφαλιά-αν-τολμάς Άλεξ Βράνιες και Παναής Μπεκενπάουερ. Στο εξάρι μονάχος του ο ωραίος της Λέρου, ο άνθρωπος δίχως γόνατο, Εμμανουήλ Κομπλέζ. 
Μπροστά του τα παντρεμένα μας οχτάρια Κούρδος και Νεμπεγλέρας (πήρε και το 10: κλαίει η μάνα του Ορτέγκα) δημιούργησαν γι’ ακόμα μια φορά τη συνθετική οντότητα Λούσκαλος/Δασκαλού. Μα όλα τα λεφτά ήταν η επιθετική μας τριπλέτα. Αβορίγινας Χουλ – Ίλια Μεντζίβεθ – Δράκουλας των Μυσσιρίων. Μάλιστα, ντεμπούτο για τον νεοαποκτηθέντα Γκάμπρι, τον άνθρωπο γαζέλα, τον Μάντζουκιτς των πληβείων. Το ερώτημα για αυτήν την τριάδα δεν ήταν αν θα σκοράρει, αλλά πότε.
Τριάντα δύο δευτερόλεπτα. 32’’. Thirty two seconds. Η ομάδα πετούσε φλόγες. Οι δύσμοιροι Αναγεννησιακοί Μελιδονίου ούτε που κατάλαβαν από πού τους ήρθε. Θα το μαρτυρήσουμε εμείς: από Αμνάτο μεριά το χτύπημα, με τον Αβορίγινα να πετυχαίνει το πρώτο γκολ του πρωταθλήματος! Μα δε μείναμε εκεί, πίεση, παγίδες οφσάιντ (δεν έπιαναν: « Ο Σκόκο, ο Σκόκο» δήλωνε την ώρα του αγώνα σέντερ μπακ μας πιάνοντας το μέτωπό του), κάθετες, σουτ, δοκάρια. Οι δίδυμοι πύργοι, Γκάμπρι και Λιάκος, αρνούνταν να σκοράρουν κι έτσι είδε κι απόειδε ο Παναής, πήρε τη μπάλα από τα πίσω πέρασε όποιον βρήκε μπροστά του και 2-0 λίγο πριν λήξει το ημιχρόνιο. Πω πω μια εμφάνιση! Είχε προηγηθεί βέβαια ο τραυματισμός του Αντρίκου, η κίτρινη κάρτα της Ίριδας από την κερκίδα, η είσοδος του Αρχικελευστή στο ματς…
Η κερκίδα παραλληρούσε! Συνθήματα, ομπρέλες για αντιηλιακή προστασία, απεριτίφ, χαβαλές! Όπως και η ομάδα εντός γηπέδου, βρήκε γρήγορα τη φόρμα της. Έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, κάθετη του Δάσκαλου στον ξάδελφο του Μούτου, σιγά μην πλάσαρε, θα το ‘χανε, περνά και τον τερματοφύλακα, 3-0 σε αποθέωση. Ο Ζωρζ Λε Μαϊμού προέβη σ’ αλλαγές, καθώς το ματσάκι κυλούσε ιδανικά κι αγύριστα. Όξω ο Μανιός Κομπλές που ‘χε γονατίσει, όξω κι ο Παναής για την αντισυντροφική του στάση να μην αφήνει κεφαλιά σε κανέναν. Εντός χορταριού ο πολύπειρος Τουφάκης και στο ευτοπικό του ντεμπούτο ο Βασίλης Λάκης.
Όλα πήγαιναν μια χαρούλα, οπότε – γιατί όχι – στον ορισμό του αχρείαστου φάουλ δεύτερη κίτρινη στο Γελαστό Παιδί από την Αμνάτο και να σου να τρέχουμε μες στην ντάλα. Ο Ελεφαντάκης έκανε εξόδους με γάντια κουζίνας, ο Ασημακό μέσα στο κλίμα αυτοθυσίας έπαθε Μπούρμπο, ο Δάσκαλος την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια για κερκίδα αφήνοντας τον Λου να τρέχει μονάχος και δίνοντας τη θέση του στην κοτσίδα α λα Ρομπέρτο Μπάτζιο του Έκτορα σε μια ακόμα πρώτη συμμετοχή.
Οι της Αναγεννήσεως έχασαν κάποιες καλές ευκαιρίες, αλλά το πρώτο απροσδόκητο κλιν σιτ ήταν γεγονός. Στην τελευταία φάση του παιχνιδιού ο Γκάμπρι ξαναπέρασε τον τερματοφύλακά τους για να ‘χει το κεφάλι του ήσυχο και διαμόρφωσε το τελικό ντόρτι με την κερκίδα να παραμιλά αποθεώνοντας το ανατέλλον αστέρι της ομάδας μας.
Τελικό, λοιπόν, 4-0 και ταυτόχρονα αμέτρητα χαμόγελα από παίχτες κι οπαδούς για ένα υπέροχο απόγευμα, το πρώτο μετά από τόσο καιρό με τον Λίβα στη ζωή μας, με τις προσδοκίες για μια υπέροχη αθλητική χρονιά να ανθίζουν, με διάθεση για ακόμα περισσότερη μαγεία και χαρά στα σαββατοκύριακά μας, με την μπάλα να βρίσκεται στη σέντρα κι όλες κι όλους μας να ανυπομονούμε να κυλήσει και πάλι…

2 thoughts on “Ανασκόπηση 1ης Αγωνιστικής: 22-9-18. Λίβας 4-0 Αναγέννηση ΜΠΣΡ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *