Ανασκόπηση 6ης Αγωνιστικής: 4-11-18. Παναρκαδικός 2-3 Λίβας

Ο Κ. Αργυρός, οι ποδοσφαιρικοί θεσμοί και τα viral

 

            Μετά από ένα αν μη τι άλλο ενδιαφέρον σαββατιάτικο απόγευμα, ο Λίβας ετοιμαστήκαμε για το παιχνίδι με τον Παναρκαδικό, ξημερώματα Κυριακής: το αποθαρρυντικό της ώρας χαρακτήρισε το ματς ως κρας τεστ χαρακτήρα για τα ραμολιμέντα μας. Για ακόμα έναν αγώνα ωστόσο, μας επιφύλασσαν ένα highlight για να ‘χουμε να συζητάμε. Η πρώτη αντίδραση των αρμόδιων (βλ. διαιτητών) για το επίμαχο περιστατικό ήταν πως ‘με αυτά που κάνετε, δίνετε δικαιώματα’. Ο στίχος του μεγάλου λαϊκού τροβαδούρου βούιζε στ’ αυτιά μας.

            Η στιγμή, λοιπόν, του αγώνα έγινε γύρω στο 20λεπτο. Έπειτα από φάση διαρκείας, ο Τίμιος Βοσκός άνοιξε το σκορ μέσα από την περιοχή. Το γκολ κατοχυρώθηκε, ο σκόρερ, όμως, αμέσως κατευθύνθηκε προς τον διαιτητή δηλώνοντάς του πως βρισκόταν σε θέση οφσάιντ. Η αλήθεια είναι πως η φάση είναι αρκετά αμφισβητούμενη κι εντέλει, με κουβέντες όλων όσων βρέθηκαν στο γήπεδο, καταλήγουμε πως το γκολ ορθώς μέτρησε.

            Σε κάθε περίπτωση, εκείνη τη στιγμή κανείς από την ομάδα δεν ήθελε να προηγηθούμε με ένα γκολ που γεννούσε αμφιβολίες και διαμαρτυρίες. Έτσι, με τη σέντρα, ο αδέκαστος Σκόκο πήρε το τόπι και με εξαιρετικά ψύχραιμο πλασέ το έστειλε στα δίχτυα του ανυπεράσπιστου Νικολάκη ισοφαρίζοντας για λογαριασμό της άλλης ομάδας.

            Αυτή η κίνηση προκάλεσε το χειροκρότημα άπαντων και τον αιφνιδιασμό όσων δεν ξέρουν ποιος είναι ο Λίβας. Άμεσα τηλεφωνήματα, αναφορές σε άρθρα στα διαδίχτυα, μέχρι το βράδυ όλες κι όλοι που ασχολούνται με το τοπικό ποδόσφαιρο μιλούσαν για το ‘fair play’.

            Ο όρος fair play ή ‘ευ αγωνίζεσθαι’ έγινε μόδα και θεσμός από τη fifa στα τέλη του 20ου αιώνα ως προσπάθεια να αποτραπεί η πλήρης επικράτηση των αγωνιστικών συμφερόντων που παρατηρούνταν σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις. Με κάθε ευκαιρία, το ποδοσφαιρικό κατεστημένο προσπαθούσε κι ακόμα προσπαθεί να ανατρέψει με μια επικοινωνιακή εκστρατεία ευγενούς άμιλλας την κατάντια του παιχνιδιού σε μπίζνα και συμφέρον που το ίδιο προκάλεσε. Εύκολα λόγια από την fifa και την uefa για ευγενή άμιλλα και ισότητα, μέσα σε ένα σιχαμένο περιβάλλον εταιριών και θεόρατων μπάτζετ, στημένων αγώνων και πολλών πολλών χρημάτων. Τίμιο παιχνίδι με διεφθαρμένους διοικούντες.

            Το να βάλουμε αυτογκόλ επειδή θεωρήσαμε πως σκοράραμε αντικανονικά δεν είναι fair play. Δεν έχει να κάνει καθόλου με τους συναισθηματικούς εκβιασμούς θεσμικών λεξιλογίων. Είναι απλά play. Είναι το παιχνίδι μας, είναι τα παιδικά μας χρόνια, όταν χωρίς διαιτητές στις αλάνες και στα προαύλια συνδιαμορφώναμε τις αποφάσεις, αν θα μετρήσει ή όχι ένα γκολ, αν θα δοθεί ή όχι ένα φάουλ. Ναι, δε θέλουμε, δε χρειαζόμαστε διαιτητές κι επόπτες. Αυτό είναι το παιχνίδι που αγαπάμε, αυτό είναι το ποδόσφαιρο.

            Λόγια περισσότερα γι’ αυτό το γεγονός δε χρειάζονται. Η πιο ιερή μορφή θεωρίας είναι η πράξη, όπως είπε πριν χρόνια ένας δυνητικός οπαδός του Τηγανίτη. Πάμε τώρα και στα υπόλοιπα αγωνιστικά, γιατί έχει ζουμί το πράγμα. Ενδεκάδα: Νίκος Τατουάζ, Βάγγος Μπασκετικός (ο δεύτερος μετά τον Μέλλιοβιτς που έχει συμμετοχές σε 2 τμήματα του Λίβα), Τίμιος Βοσκός και Τουφ (Αμυντικό δίδυμο θεσμός), Αντόνιο Καναβάρο (ναπολιτάνος/αρχηγός/φανέλα με το 5, too obvious), Μήτσο Σκόκο, Λου, Τίτσερ, Δράκουλας των Μισσυρίων, Χουλ, Μεντζιβίνι. (Ως αλλαγές ίδρωσαν και οι Αναστατόλης, Μανούσωφ, Τεό Ρεμπέτ, Έκτρωρ Μπάτζιο).

            Το πρώτο ημίχρονο σημαδεύτηκε από την φάση των δύο γκολ. Κατά τ’ άλλα είδαμε ένα αμφίρροπο παιχνίδι με τις δύο ομάδες να απειλούν ενίοτε. Λίγη γκρίνια παραπάνω από ‘μας (γιατί Λίβας είσαι και ζεις στις αντιφάσεις: μια χαρίζεις γκολ και μια διαμαρτύρεσαι για ένα φάουλ δίπλα στο πλάγιο άουτ), σα να κερδίζουν τη μάχη του κέντρου οι Παναρκαδικοί.

            Στο δεύτερο μέρος βγαίνουμε αποφασισμένοι και το σκηνικό αλλάζει τούμπαλιν. Πιέζουμε ψηλά, κάνουμε φάσεις, έχουμε ρυθμό. Φυσιολογικά τρώμε γκολ γύρω στο 70’. Στα καπάκια, μεγάλη απόκρουση του ‘Μύγα’ που μας κρατά ζωντανούς. Παρά τη ψυχρολουσία, παραμένουμε συγκεντρωμένοι και με πίστη. Απειλούμε και με κάθετες πάσες, αλλά κυρίως με στημένα. Μας ακυρώνει τώρα κι ένα γκολ του Βοσκού, αμηχανία στην αντίπαλη ομάδα για το πώς θα το διαχειριστεί.

            Α, μη μπαίνετε στον κόπο. Είμαστε αποφασισμένοι να το κερδίσουμε. Κεφαλιά τορπίλη του Παναή και 2-2 στο 80’ κάτι… κι άλλο στημένο, Γκαμπριγκόλ και 2-3 στο 87’. Αποθεωτική ανατροπή μέσα σε φοβερό κλίμα χολιγουντιανού μπλοκμπάστερ. Στο τέλος είχαμε τίμιες χειραψίες με τους – μονάχα για 90’ – αντίπαλους του Παναρκαδικου.

            Κι από ‘κει, στη Σοχώρα! Την Κυριακή διεξήχθη κι ο ετήσιος ιστορικός αγώνας για το Αρκάδι. Οι αθλητές μας έκλεψαν τις εντυπώσεις και τα θετικά σχόλια, όχι τόσο για τις επιδόσεις τους (ήταν βαριά η φανέλα – εξαιρείται ο Αμπέμπε Μπικίλα του Άνω Μυλοποτάμου), όσο για τη δημόσια παρέμβαση ως προς τα οικονομικά και κοινωνικά συνακόλουθα της διοργάνωσης. Μας έκαναν όλες κι όλους περήφανους!

            Κι έτσι, καταντήσαμε Κυριακάτικα να γίνουμε βάηραλ στην τοπική κοινωνία. Τόσο με τα ‘φερπλέη’ όσο και με τις παρεμβάσεις μας. Και οι δύο ενέργειες είναι όψεις του ίδιου νομίσματος. Είναι αντικαθρεφτισμοί του τρόπου που παίζουμε, που αγωνιζόμαστε, που σκεφτόμαστε και ζούμε.

            Μπόλικη τροφή για σκέψη αυτή τη βδομάδα… ας ξανασμίξουμε όλες κι όλοι από κοντά την Κυριακή στο Ελ Πλάστικο της Σοχώρας με τον Κεραυνό, να τα πούμε και να δούμε τι άλλο απίθανο ή πιθανό έχει να μας προσφέρει αυτή η  χρονιά…

One thought on “Ανασκόπηση 6ης Αγωνιστικής: 4-11-18. Παναρκαδικός 2-3 Λίβας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *